Staffordshire Bull Terrier
Wil jij alles weten over de Staffordshire Bull Terrier? Lees dan snel verder …
Wil jij alles weten over de Staffordshire Bull Terrier? Lees dan snel verder …
Klik hieronder om direct naar een hoofdstuk te gaan waar je meer over wilt weten:
De Staffordshire Bull Terrier (kortweg Stafford of Staffie) is een middelgrote terriër met een groot hart voor zijn gezin. Dit ras staat bekend om zijn gespierde bouw en moedige karakter, maar bovenal om zijn enorme loyaliteit en liefde voor mensen.
Van oorsprong is de Staffie een oud-Engels ras uit de 19e eeuw dat ontstond uit kruisingen tussen Bulldogs en diverse terriërs. Deze honden werden destijds gefokt voor bloedsporten zoals bull-baiting (gevechten met stieren of beren) en hondengevechten. In 1935 werd het ras officieel erkend door de Engelse kennel club. Omdat de naam Bull Terrier toen al vergeven was, voegde men Staffordshire toe – verwijzend naar de mijnstreek Staffordshire waar dit type hond toen populair was.
Gelukkig ligt het grimmige vechthondenverleden ver achter ons. Door selectief fokken en goede socialisatie is de Staffordshire Bull Terrier getransformeerd tot een stabiele, milde kameraad. Het ras blinkt tegenwoordig uit als gezellige familiehond. Staffords staan bekend als zéér mensgericht en verdienen zelfs de bijnaam “nanny dog” vanwege hun tolerantie en zachtaardigheid met kinderen.
Ze bouwen een hechte band op met het hele gezin en willen graag overal bij betrokken zijn. Hun verleden heeft hen moedig en vasthoudend gemaakt, maar gericht tegen mensen zijn ze van nature niet agressief.
Integendeel, een goed opgevoede Staffie is doorgaans vriendelijk, speels en betrouwbaar in huis. Wel zijn het sterke honden die consequent maar liefdevol opgevoed moeten worden – daarover later meer. Samengevat is de Staffordshire Bull Terrier een energieke, aanhankelijke gezinshond die – mits op de juiste manier begeleid – veel plezier en trouw aan zijn baasjes zal geven.
De Staffordshire Bull Terrier heeft een opvallend atletisch uiterlijk. Het is een compacte, middelgrote hond met een schofthoogte tussen circa 36 en 41 cm en een gewicht van ongeveer 11 tot 17 kg (reuen iets zwaarder dan teven). Ondanks deze bescheiden afmetingen is de Staffie gespierd en krachtig voor zijn formaat.
Voor wie nog in de oriënterende fase zit en benieuwd is of dit ras bij hem of haar past: bekijk ook eens welke hond past bij mij voor meer achtergrondinformatie.
Hij heeft een diepe, brede borstkas, rechte stevige poten en een rechte ruglijn. De breed aangezette schouders en dikke nek dragen bij aan zijn imposante voorkomen. Verder heeft de Stafford een kort hoofd met een brede schedel, krachtige kaakspieren en uitgesproken wangspieren – duidelijke kenmerken van zijn Bulldog-terriër oorsprong.
De staart is middellang, laag aangezet en wordt meestal omlaag gedragen in een lichte krul. De oren staan half rechtop of als “rozenoortjes” (halfhoog met omvallende punten) – uiteraard wordt couperen niet gedaan, dit ras toont zijn natuurlijke oren. De expressieve ronde ogen zijn meestal donker van kleur en geven de Stafford zijn alerte maar vriendelijke uitdrukking.
De vacht is kort en glad en ligt dicht tegen de huid aan. Dit is een enkelvoudige vacht zonder dikke ondervacht, waardoor de Staffie geen extreme seizoensrui kent – al verhaart hij het hele jaar door licht. Overweeg je een Staffie aan te schaffen? Bekijk dan ook welke hondenspullen handig zijn voor een goede verzorging, zeker gezien de vachtverzorging van dit ras relatief eenvoudig is.
Kleuren kunnen sterk variëren. Volgens de rasstandaard zijn diverse kleuren toegestaan, zoals effen rood, fawn (reekleurig), wit, zwart of blauw, al dan niet gecombineerd met wit. Ook brindle (gestroomd) komt veel voor, met of zonder witte aftekeningen.
Kleurslagen die níet gewenst zijn, zijn black and tan (zwart met bruine aftekening) of leverkleur (chocoladebruin). Veel Staffords hebben een wit borstvlekje of witte pootjes; dit is acceptabel.
Door de korte vacht en stevige lichaamsbouw heeft de Staffie weinig franje of uitdossing – het is een robuuste, goedgevormde hond zonder extremen. Zijn krachtige verschijning in combinatie met zijn brede “smile” (veel Staffies lijken te glimlachen!) maakt hem voor velen charmant.
Ondanks het stoere uiterlijk blijft het formaat compact genoeg om bijvoorbeeld op schoot te kruipen – iets wat deze gespierde knuffelbeer graag doet.
Moedig, energiek en aanhankelijk – zo kun je het karakter van de Staffordshire Bull Terrier treffend samenvatten. Dit ras heeft van oudsher een enorme moed en doorzettingsvermogen. Staffords zijn van nature vrij zelfverzekerd en kunnen soms een tikkeltje eigenzinnig of koppig zijn. Tegelijkertijd staan ze bekend als ontzettend mensvriendelijk en speels. Een Stafford bloeit op in gezelschap van “zijn” mensen en is ongelofelijk loyaal. Ze zijn doorgaans gek op kinderen: voorzichtig en tolerant in hun spel, maar uiteraard moet elke interactie tussen hond en kind altijd onder toezicht en met respect verlopen. Vroeger noemde men hen zelfs “nanny dogs” vanwege hun goede reputatie met kinderen. Die bijnaam moet je niet al té letterlijk nemen, maar het geeft aan dat een goed gesocialiseerde pup een geweldige kameraad voor het gezin kan zijn.
Tegenover bekenden en familie is de Stafford doorgaans zachtaardig en uitbundig. Vreemden worden vaak kwispelend begroet – dit ras is in de regel sociaal naar mensen en niet geschikt als waakhond die fel op indringers reageert (ze zullen een bezoeker eerder overladen met kusjes dan iets kwaad doen). Natuurlijk slaan ze wel aan als er iets vreemds is, maar echte scherpte naar mensen is niet typerend voor de Staffie. Wel kunnen ze door hun enthousiasme wat lomp zijn: een springende Stafford kan een kleine volwassene bijna omver kegelen van blijdschap. Hierin is opvoeding belangrijk om te leren niet tegen mensen op te springen.
Naar andere honden kan de Staffordshire Bull Terrier wisselend reageren. Als pup en jonge hond zijn ze vaak speels en sociaal, maar naarmate ze volwassen worden kunnen reuen onderling dominant of minder verdraagzaam zijn. Veel Staffords leven prima samen met andere honden en zelfs katten indien ze van jongs af aan goed gesocialiseerd en begeleid zijn. Echter, door hun terriër-achtergrond en vroegere vechtdoel kunnen sommige individuen een verhoogde neiging tot vechtlust of prooidrift hebben, met name tegenover onbekende honden van hetzelfde geslacht. Een uitgedaagde Stafford zal een gevecht niet snel uit de weg gaan en kan door zijn kracht flinke schade aanrichten. Confrontaties voorkomen is daarom belangrijk: socialiseer je Staffie uitgebreid met diverse honden in de puppy socialisatiefase en blijf alert op signalen van spanning. Laat hem liever niet zomaar loslopen tussen vreemde honden als je niet zeker weet hoe hij reageert. Met de juiste socialisatie en training kunnen veel Staffords prima met soortgenoten omgaan, maar houd altijd rekening met hun achtergrond.
Daarnaast speelt jachtinstinct soms op: een Stafford kan achter katten, konijnen of andere kleine dieren aangaan als hij de kans krijgt. Vroeg leren omgaan met andere huisdieren is daarom essentieel, of anders goed beheer (aan de lijn, niet samen laten zonder toezicht).
Verder is de Staffordshire Bull Terrier intelligent, speels en actief. Hij leert nieuwe dingen vlot, vooral als er een beloning of spel tegenover staat. Vervelen ze zich, dan kunnen Staffies ongein uithalen – slopen van speelgoed of graven zijn bekende uitlaatkleppen. Ze houden van uitdagende spelletjes zoals touwtrekken, balspelletjes en “tikkertje” met baas of andere honden.
Opvallend is dat Staffords een hoge pijngrens hebben en behoorlijk hard voor zichzelf kunnen zijn; ze spelen ruw en gaan door tot het uiterste. Dit betekent dat een Stafford soms op tijd afgeremd moet worden om oververhitting of overbelasting te voorkomen – ze voelen zelf niet altijd op tijd pijntjes of vermoeidheid.
Tot slot hebben Staffies een groot hart en humoristisch karakter: veel eigenaren roemen hun hond om de clownesk gedrag en de liefdevolle genegenheid (een Stafford kruipt graag dicht tegen je aan voor knuffels). Samengevat: het is een hond met pit en lef, maar ook met een gouden instelling richting zijn mensen. Met consequente opvoeding en voldoende aandacht vormt de Staffordshire Bull Terrier een betrouwbare, vrolijke metgezel.
Gedragsmatige aandachtspunten bij dit ras zijn voornamelijk gerelateerd aan hun kracht en vastberadenheid. Een Staffie is exuberant en kan onstuimig zijn, dus het is zaak die energie in goede banen te leiden. Trekgedrag aan de lijn of wild opspringen uit enthousiasme is slim om van jongs af aan goed aan te leren. Ook kunnen Staffords zeer slooplustig zijn – sterke kauwneigingen horen bij het ras. Zorg dus voor veilige, onverslijtbare kauwspeeltjes om in die behoefte te voorzien en je meubels te sparen.
Verder hebben sommige Staffies moeite met alleen zijn; hun sterke binding met de baas maakt dat ze liever niet lang zonder gezelschap zitten. Met geduldige training is een Stafford meestal goed te leren eventjes alleen thuis te blijven, maar bouw dit altijd langzaam op. Over het algemeen is de Staffordshire Bull Terrier een evenwichtige maar energieke hond. In de juiste handen – bij eigenaars die zijn krachtige eigenschappen begrijpen en sturen – komt zijn fantastische persoonlijkheid volledig tot bloei.
Een Staffordshire Bull Terrier heeft relatief weinig onderhoud nodig vergeleken met veel andere rassen. Vachtverzorging is eenvoudig: de korte, gladde vacht behoeft slechts wekelijks een borstelbeurt met een zachte borstel of rubberen groom-handschoen om losse haren en stof te verwijderen. Ze verharen matig het hele jaar door, maar intensieve rui blijft uit. Dankzij de fijne vachtstructuur is vuil doorgaans gemakkelijk kwijt te raken – modder laat vaak los als het opdroogt, of kan simpelweg worden afgenomen met een vochtige doek. Een bad is zelden nodig; alleen bij sterke viezigheid of geurtjes. Als je je Staff toch wilt wassen, gebruik dan een hondvriendelijke shampoo en niet te vaak, om de huidoliën niet weg te wassen. Speciale vachttrim is niet aan de orde bij dit ras. Wel kunnen Staffords gevoelig zijn voor vlooien en teken, juist doordat de vacht zo kort en dicht op de huid ligt. Controleer je hond daarom regelmatig op parasieten, zeker in het warmere seizoen, en gebruik preventief een goed middel tegen vlooien en teken als advies van de dierenarts.
Omdat Staffords een atletisch ras zijn, is het belangrijk ook de lichamelijke verzorging bij te houden. Nagels slijten bij actieve honden vaak vanzelf, maar controleer maandelijks of de nagelpunten niet te lang worden – indien nodig knip of vijl ze bij om scheuren te voorkomen.
Kijk ook regelmatig de oren na: de halfstaande oren hebben een open gehoorgang die redelijk schoon blijft, maar af en toe een controle en eventueel schoonmaken (met een geschikte oorcleaner) kan geen kwaad. Let op roodheid of overtollig oorsmeer als teken van irritatie. De ogen van de Staffordshire Bull Terrier vereisen normaal gesproken geen bijzondere zorg. Wel is het zinvol alert te zijn op tekenen van cataract (staar) naarmate de hond ouder wordt, zeker als je niet zeker weet of de ouderdieren vrij van erfelijke staar waren. Bij enige vertroebeling of moeite met zien, altijd de dierenarts raadplegen.
Besteed ook aandacht aan het gebit van je Staffie. Zoals bij alle honden kunnen zich tandplak en tandsteen vormen als het gebit niet wordt onderhouden. Gebruik bij voorkeur een hondentandenborstel en speciale hondentandpasta om wekelijks (idealiter dagelijks) de tanden te poetsen. Staffords hebben krachtige kaken en bijten graag ergens op – dit kun je in je voordeel gebruiken door ze stevige kauwkluiven of dental toys te geven die helpen het gebit schoon te houden. Houd wel toezicht en vermijd te harde botten die kunnen splijten of tanden beschadigen. Een goede mondhygiëne voorkomt veel problemen op latere leeftijd, zoals tandvleesontstekingen of tandsteen verwijderen onder narcose.
De Stafford heeft een vrij gevoelige huid ondanks zijn stoere uiterlijk. Door de korte beharing kunnen kleine wondjes of irritaties snel opvallen. Inspecteer af en toe de huid op bultjes, schilfers of rode plekken. Sommige Staffords hebben aanleg voor allergieën of huiduitslag (bijv. door gras, vlooienallergie of bepaalde voedingsstoffen). Merk je vaak jeuk of huidproblemen, overleg dan met de dierenarts over mogelijke oorzaken en behandeling. Na een modderige wandeling kun je de hond gewoon afspoelen met lauwwarm water. Gebruik shampoo met mate en alleen als nodig, en liefst een hypoallergene variant om de huid niet te veel uit te drogen.
Let erop dat je Staffie geen extreme temperaturen hoeft te verduren. Door de korte vacht hebben ze bij strenge kou niet veel isolatie; ’s winters kan een hondenjasje tijdens lange wandelingen prettig zijn. Bij warmte geldt het omgekeerde: Staffords kunnen slecht tegen hitte. Ze raken hun warmte minder makkelijk kwijt (zeker donker gekleurde exemplaren absorberen zonlicht) en door hun gespierde bouw en tomeloze inzet willen ze nog wel eens oververhit raken. Beperk intensieve inspanning op hete dagen, vermijd de felle zon en zorg altijd voor schaduw en vers drinkwater. Laat je Stafford nooit achter in een afgesloten auto of in de volle zon. Wandelen in de sneeuw met je hond vereist net zo goed oplettendheid, ondanks zijn stoere bouw. Tekenen van hijgen, kwijlen en sloomheid bij warmte betekenen direct verkoeling zoeken!
Een uitgebalanceerd dieet is essentieel om je Staffordshire Bull Terrier in topconditie te houden. Kies bij voorkeur een hoogwaardige hondenbrok of -voer die past bij de leeftijd (puppy, adult, senior) en grootte van de hond. Staffords hebben flinke spiermassa, wat voldoende eiwit in de voeding vergt, maar ze kunnen ook aanleg hebben voor overgewicht als ze te veel eten of te weinig bewegen. Houd de porties dus in de gaten en stem ze af op de behoefte van jouw hond – factoren als activiteit, leeftijd en gewicht spelen een rol. Een volwassen Staffie krijgt doorgaans twee maaltijden per dag; een puppy drie tot vier kleinere porties verspreid over de dag. Bekijk ook onze tips over puppy eten geven als je hond nog jong is. Voorkom overmatig snoepen en tafelrestjes, hoe smekend die lieve Staffie-ogen ook kunnen kijken. Gebruik bij training gezonde beloningen en hou de calorieën daarvan ook in rekening. Veel Staffords zijn gulzig, dus kies eventueel een anti-schrok voerbak als je hond zijn eten inhaleert. Zorg uiteraard altijd voor vers drinkwater.
Tot slot valt onder verzorging ook de algemene gezondheidshygiëne. Laat je Staffordshire Bull Terrier op tijd vaccineren (via de jaarlijkse dierenartscontrole) en controleer regelmatig op inwendige en uitwendige parasieten (wormenkuur periodiek toedienen, vlooien/tekenpreventie zoals genoemd). Door zijn nieuwsgierige en soms onbevreesde aard kan een Staffie zich incidenteel blesseren; een EHBO-setje thuis voor kleine wondjes is handig. Controleer na het wandelen de voetzolen op wondjes of doorns, zeker als je veel op ruw terrein bent geweest. Kortom, de verzorging van een Stafford is niet ingewikkeld, maar wel iets om consciëntieus bij te houden. Met goede voeding, regelmatige medische check-ups en basisverzorging van vacht, gebit en nagels zal je Staffordshire Bull Terrier er gezond en stralend uitzien – klaar om te ravotten en knuffelen!
De Staffordshire Bull Terrier barst van de energie en heeft dagelijks de nodige fysieke én mentale uitdagingen nodig om gelukkig en gezond te blijven. Dit is geen bankhanger van nature – hoewel Staffies thuis graag luieren dicht bij hun baasje, moeten ze eerst hun energie kwijt kunnen.
Reken op dagelijks minstens 1 tot 2 uur beweging voor een volwassen Stafford, verdeeld over wandelingen en speelmomenten. Jongere honden en pubers hebben vaak nog meer behoefte aan actie. Denk aan lange wandelingen met je hond, lekker rennen in een veilig omheind gebied, spelen met de bal of frisbee, of samen joggen (als de hond volgroeid is). Staffords staan bekend om hun kracht en uithoudingsvermogen, dus ze kunnen prima mee op actieve uitjes. Let wel op dat je de inspanning opbouwt; een ongetrainde Stafford moet net als een mens conditie opbouwen.
Beweging kan op allerlei manieren: een potje touwtrekken (tug-of-war) is bijvoorbeeld een favoriete bezigheid van veel Staffies. Ze hebben een sterke nek en kaken en vinden het geweldig om tegen hun baas te trekken aan een flos of trekkoord. Leer hierbij wel goede regels (bijvoorbeeld alleen trekken op commando en “los” kunnen laten) zodat het een gecontroleerd spel blijft. Aporteren doen sommige Staffords met plezier – achter een bal of stok aanrennen en terugbrengen – al zijn anderen iets minder gefocust op teruggeven en liever bezig met jagen. Ontdek wat jouw hond leuk vindt. Sommigen zijn gek op water en nemen graag een duik, maar niet alle Staffies zijn even goede zwemmers (vanwege hun gespierde bouw kunnen ze wat zinken), dus blijf in de buurt als ze zwemmen of gebruik een zwemvest als extra veiligheid.
Naast fysieke beweging is mentale stimulatie minstens zo belangrijk voor dit slimme, sterke ras. Een verveelde Stafford kan immers destructief of ongehoorzaam gedrag gaan vertonen. Gelukkig zijn er tal van denkspelletjes en oefeningen om zijn geest aan het werk te zetten. Je kunt je Stafford bijvoorbeeld voerpuzzels of snuffelmatten aanbieden, waarin hij moet snuffelen en zoeken naar brokjes. Ook clickertraining van nieuwe trucjes of gehoorzaamheidsoefeningen is een uitstekende manier om hem mentaal moe te maken én gelijk wat te leren (dit ras reageert goed op positieve training). Trucjes leren is voor dit ras ideaal: ze zijn leergierig én mensgericht. Speurspelletjes doen het ook goed: verstop eens wat lekkers in huis of in de tuin en laat je Staff zoeken. Of speel verstoppertje met jezelf – laat de hond je zoeken op commando.
Gezien zijn achtergrond als werkhondje (zij het in de vechtsport) kun je de Stafford ook goed inzetten bij hondensporten. Vele Staffords halen plezier en voldoening uit sporten als behendigheid (agility) – ze zijn verrassend wendbaar en snel en leren met de juiste motivatie de hindernissen razendsnel nemen. Ook flyball (estafetteracen met een bal) is een sport waarbij hun snelheid en springvermogen van pas komen. Omdat Staffords zo mensgericht zijn, kan ook obedience of gehoorzaamheidstraining een leuke uitdaging vormen: ze leren graag commando’s en trucs, mits je het op een speelse manier brengt. Andere mogelijke activiteiten zijn canicross, fietsen (met een speciale fietsstang, alleen bij getrainde volwassen honden en in een rustig tempo) of zelfs gewichttrekken (weight pulling) – een sport waar bull-type terriërs in uitblinken door hun kracht. Let wel, sporten als gewichttrekken moeten uiterst voorzichtig en verantwoord worden aangeleerd om blessures te voorkomen.
Wat spelen met andere honden betreft: als jouw Stafford goed overweg kan met soortgenoten, laat hem dan zeker spelen en rennen met een hondenmaatje. Veel Staffies spelen vrij ruw en wild, dus het is fijn als de speelkameraad dat aankan en ook van ravotten houdt. Pas op met veel kleinere of fragielere honden; de Stafford kan onbedoeld te lomp zijn. Indien je naar een hondenspeelveld of uitlaatgebied gaat, houd zijn interacties in de gaten en grijp tijdig in als het spel te heftig wordt. Sommige Staffords hebben nu eenmaal een korte lont naar onbekende reuen – ken je hond en voorkom situaties die kunnen escaleren. Krijgt je Stafford niet de kans om zijn energie en speelbehoefte kwijt te raken, dan kan frustratie zich opstapelen. Dus liever dagelijks een intensief kwartiertje rennen of spelen, dan een hele week niets en dan ineens heel wild doen.
Voor de mentale uitdaging binnenshuis kun je op regenachtige dagen creatief zijn. Leer je hond nieuwe commando’s of leuke kunstjes aan (bijvoorbeeld speelgoed opruimen in een mand, pootjes kruisen, rollen, etc.). Dit ras is intelligent en vindt het vaak leuk om samen te oefenen, zeker als er veel lof en een beloning tegenover staan. Er zijn ook speciale denkspellen te koop – puzzelborden waarbij de hond vakjes moet openen of schuiven voor een snoepje. Begin simpel en maak het geleidelijk moeilijker. Een Stafford die mentaal wordt uitgedaagd, zal tevredener en rustiger in huis zijn. Vergeet niet dat snuffelen voor honden heel vermoeiend en stimulerend is: laat je Stafford tijdens wandelingen geregeld snuffelwerk doen (bijvoorbeeld zoekspel in hoog gras) of strooi eens een hand brokjes door de tuin zodat hij zijn neus moet gebruiken. Meer inspiratie? Bekijk onze ideeën voor binnentrainingen voor je hond.
Een Stafford-puppy heeft natuurlijk beweging nodig, maar lange afstanden wandelen of intensief sporten is uit den boze terwijl hij nog in de groei is. Als leidraad hanteert men vaak: ongeveer 5 minuten wandelen per maand leeftijd per keer. Dus een pup van 4 maanden ~ maximaal 20 minuutjes aaneen wandelen (wel meerdere keren per dag). Forceer niets en laat een jonge pup vooral op eigen tempo spelen en rusten. Traplopen of wild springen bij pups moet je zeker vermijden om schade aan botten en gewrichten te voorkomen. Oudere Staffords (senioren) blijven vaak lang actief, maar let op eventuele gewrichtsproblemen of conditie en pas activiteiten daarop aan – bijvoorbeeld vaker kort wandelen in plaats van één lange tocht.
Een goed uitgedaagde Staffordshire Bull Terrier is een blije Stafford. Krijgt hij dagelijks voldoende beweging en mentale prikkels, dan is hij binnenshuis meestal rustig en tevreden. Wordt hij echter te weinig uitgedaagd, dan kan dat leiden tot ongewenst gedrag zoals blaffen, slopen of onrust. Zoals het onder hondeneigenaren vaak wordt gezegd: een vermoeide hond is een brave hond – en dat geldt zeker voor dit ras. Zorg dus voor een goede balans tussen lichamelijke activiteit en mentale stimulatie. Zo leef je samen met een fitte, gelukkige Staffie die zowel buiten actief als thuis een fijne, relaxte metgezel is.
Een consequente en liefdevolle opvoeding is bij de Staffordshire Bull Terrier cruciaal. Van nature is deze hond intelligent maar ook behoorlijk eigenzinnig en vol energie. Dat betekent dat je als eigenaar vanaf jonge leeftijd de juiste begeleiding moet bieden en gewenst gedrag aanmoedigen.
Wij raden je aan om te starten met onze online puppy cursus. Je kunt gratis een kijkje nemen als je wilt om te zien hoe dit werkt.
Vroeg beginnen is het halve werk: een Stafford-pup mag dan schattig zijn, hij moet al snel leren wat wel en niet mag, voordat hij uitgroeit tot een gespierde krachtpatser van enkele tientallen kilo’s. Een van de eerste aandachtspunten is bijten tijdens het spelen. Zoals alle puppy’s hebben Staffies de neiging om in handen of broekspijpen te happen. Gezien hun sterke kaakspieren is het belangrijk om dat bijtgedrag tijdig in goede banen te leiden. Leer de pup met zachte hand dat hij voorzichtig moet doen en geef hem voldoende alternatieven om op te kauwen, zoals veilige kauwspeeltjes. Bij ongewenst bijten kun je bijvoorbeeld een hoog “piep”-geluid maken en even het spel staken, zodat hij leert dat hard bijten het plezier stopt. Consequent zijn loont: bijten afleren doe je door iedereen in het gezin dezelfde methode te laten hanteren – zo begrijpt de pup het snelst wat de bedoeling is. Wij hebben hier ook een boek over gepubliceerd.
Socialisatie is een ander sleutelwoord. Zorg dat je Stafford-puppy vanaf 8 weken tot circa 16 weken (de belangrijke socialisatiefase) kennismaakt met allerlei mensen, dieren, omgevingen en prikkels. Bezoek een goede puppycursus of puppy socialisatie-klas waar je pup leert omgaan met soortgenoten in gecontroleerde situaties. Hoe beter de socialisatie, hoe groter de kans dat je Staffie op latere leeftijd verdraagzaam en onbevangen blijft in diverse sociale situaties.
Laat hem positieve ervaringen opdoen met kinderen, met andere honden (zowel grote als kleine rassen), met katten (als je wilt dat hij die accepteert), en leer hem ook vreemde mensen vriendelijk te begroeten. Omdat Staffords de neiging kunnen hebben tot dominantie of vechtlust als ze onvoldoende sociaal gewend zijn, is dit echt een punt van aandacht. Ga desnoods met een ervaren hondentrainer aan de slag als je onzeker bent over de socialisatie.
Bij de gehoorzaamheidstraining van een Stafford is het verstandig te werken met positieve versterking. Dit ras reageert uitstekend op beloningen, spel en enthousiasme van de baas. Straffen of hard corrigeren werkt averechts – een Stafford kan koppig worden of dichtklappen als hij met harde hand wordt gedisciplineerd. Dit geldt overigens voor alle honden.
Houd de trainingen kort, leuk en gevarieerd. Staffords zijn slim, maar hebben ook een eigen willetje en kunnen snel verveeld raken als je eindeloos hetzelfde oefent. Gebruik beloningssnoepjes of een favoriet speeltje om gewenst gedrag te belonen. Veel Staffies zijn gulzig, dus een smakelijk traktatie doet wonderen bij het aanleren van commando’s. Let wel op dat je niet altijd voertjes hoeft te geven; af en toe belonen met lof of een aai is ook goed, zodat de hond niet alleen voor het koekje luistert. Clickertraining kan een handig hulpmiddel zijn om precies het goede gedrag te markeren en aan te leren – sommige Stafford-eigenaren boeken hier prima resultaten mee.
Enkele concrete opvoedpunten om mee aan de slag te gaan bij een Staffordshire Bull Terrier pup of jonge hond:
Begin hier direct mee zodra de pup in huis is. Breng hem regelmatig naar buiten (na slapen, eten, spelen) en prijs uitbundig als hij zijn behoefte buiten doet. Een vastroutine en goed opletten op signalen (rondjes draaien, snuffelen) zijn belangrijk. Een bench kan handig zijn bij de zindelijk maken training – honden bevuilen hun eigen slaapplaats niet graag, dus dit kan helpen om de pup op te houden en te leren wachten. Bij ongelukjes binnen, niet straffen maar stil opruimen en volgende keer beter timen. Met geduld en consistentie zijn de meeste Staffords binnen een paar weken grotendeels zindelijk. Zie ook ons boek over zindelijkheidstraining.
Omdat Staffords zo gehecht raken aan hun baas, moet je ze geleidelijk leren even alleen te blijven. Start met hele korte periodes (paar minuten) waarin je pup in zijn mand of bench blijft terwijl jij in een andere kamer bent. Bouw dit op tot je even het huis uit gaat. Gebruik eventueel de bench als veilige plek – oefen dit via benchtraining zodat de pup de bench associeert met iets positiefs (bijvoorbeeld met een lekker kauwbot erin).
Laat een pup van 8-10 weken in het begin niet langer dan 30 minuten alleen, en verleng dat langzaam naarmate hij ouder wordt. Veel Staffords kunnen leren enkele uren alleen thuis te blijven, maar het zijn geen honden om hele dagen alleen te laten terwijl de baas werkt. Combineer daarom trainingen met praktische oplossingen: schakel een hondenuitlaatservice in of breng de hond naar een oppas/dagopvang als je structureel weg bent. Zo voorkom je verlatingsangst en frustratiegedrag. Zie ook ons boek over het alleen laten van je puppy.
Een Stafford is sterk en wil buiten van alles bekijken en besnuffelen. Leer hem netjes aan de lijn lopen voordat hij al zijn kracht ontdekt en gaat sleuren. Begin al met de jonge pup: beloon wanneer de lijn slap hangt en de pup bij je in de buurt loopt. Zodra hij trekt, sta je stil als een boom (trekken mag immers niets opleveren). Ga pas verder als de spanning van de lijn is. Consistent volhouden is hier het lastigst, maar wel essentieel – anders eindig je met een hond die je arm uit de kom kan trekken. Overweeg het gebruik van een goed passend harnas (tuig) in plaats van een halsband, zodat druk beter verdeeld wordt. Als je moeite hebt met een sterke puberhond die trekt, kun je altijd een gehoorzaamheidscursus of specifieke training (“niet aan de lijn trekken”) volgen – er zijn hulpmiddelen en technieken genoeg (van clickertraining tot halti-hoofdhalsters) om dit te verbeteren. Het artikel “Help! Mijn hond trekt aan de lijn” op onze site geeft ook nuttige tips hierbij. Uiteindelijk wil je ontspannen wandelingen kunnen maken samen, dus investeer hier zeker tijd in.
Een Stafford moet ten minste de basis gehoorzaamheid onder de knie krijgen: komen op commando, zit, af, blijf, loslaten op commando, niet opspringen, etc. Vooral hierkomen is van levensbelang – als je Stafford losloopt, wil je dat hij komt als je roept, zeker gezien mogelijke jacht- of vechtneigingen. Oefen dit vanaf pup: begin op korte afstand, met superlekkere beloning of favoriet speeltje als beloning, en bouw op. Maak er een feest van als hij komt. Zorg dat “hier komen” altijd iets positiefs oplevert en nooit straf. Zo voorkom je dat hij leert wegblijven. Loslaten (bijvoorbeeld een speeltje of iets uit zijn bek) is ook belangrijk, zeker voor Staffords die graag vasthouden. Oefen “los” met ruilhandel: jij geeft een snoepje, hij laat het speeltje los, en hij krijgt het terug. Op den duur zal hij begrijpen dat loslaten loont. In onze online puppy cursus leer je stap voor stap deze basiscommando’s. Schrijf je gratis in!
Blijf trainen op sociaal gedrag. Beloon kalm gedrag in aanwezigheid van andere honden. Merk je dat je Stafford te opgewonden of gefixeerd raakt, leid zijn aandacht af met een commando of beloning. Laat hem niet aan om maar naar elke hond toe te stormen; leer beheersing (bijv. “zit en kijk naar mij” terwijl een andere hond passeert). Zo voorkom je uitvalgedrag. Voor bezoek aan huis: laat je Stafford leren dat opspringen niet mag. Vraag bezoekers hem pas aandacht te geven als hij vier poten op de grond heeft. Een commando als “plaats” (naar zijn kleed gaan) bij aanbellen kan handig zijn om te voorkomen dat hij als een kanonskogel naar de deur rent.
Consequentie en duidelijkheid zijn bij de opvoeding van dit ras essentieel. De Stafford is slim genoeg om gaten in regels te vinden – als hij soms mag op de bank en soms niet, zal hij het blijven proberen. Bepaal dus als gezin wat de regels zijn (mag de hond op meubels? mag hij bedelen? waar slaapt hij? enz.) en wees hier eenduidig in.
Houd de trainingen leuk: Staffords hebben humor en als je zelf ook plezier uitstraalt tijdens het trainen, heb je zijn aandacht. Korte sessies van 2-5 minuten, meerdere keren per dag, werken beter dan één lange sleur. Wissel commando’s af en blijf uitdagen met nieuwe oefeningen zodat hij scherp blijft.
Omdat Staffords laat mentaal volwassen worden (ze blijven vaak tot 2-3 jaar erg jeugdig en speels), zul je een lange adem moeten hebben in de opvoeding. Veel is herhalen en inslijpen. Gelukkig versterkt trainen ook jullie band – de Stafford is graag je leerlinge. Negeer ongewenst gedrag zoveel mogelijk als het om aandacht vragen gaat (bijv. blaffen om aandacht, dat kun je het beste niet belonen met reactie) en beloon gewenst gedrag gul.
Mocht je tegen specifieke uitdagingen aanlopen – zoals het fel verdedigen van voer of speelgoed, of extreem trekken aan de lijn – aarzel dan niet om de hulp in te schakelen van een goede hondenschool of een ervaren gedragstherapeut. Het is helemaal geen schande om ondersteuning te vragen; een Stafford is nu eenmaal geen makkelijke, volgzame hond zoals sommige andere rassen, maar een sterke en zelfstandige persoonlijkheid. Met de juiste aanpak krijg je echter een gehoorzame, vrolijke hond die graag met je samenwerkt.
Heb je een fulltime baan en wil je een Staffordshire Bull Terrier pup opvoeden, dan vergt dat goede planning. Neem idealiter een paar weken vrij wanneer de pup in huis komt, zodat je hem zindelijk kunt maken en laten wennen aan zijn nieuwe omgeving. Bouw in die periode ook het alleen zijn stapsgewijs op. Een Stafford-pup kan niet meteen hele dagen alleen blijven; daar moet hij mentaal en fysiek aan groeien. Overweeg flexibele oplossingen zoals iemand die tussendoor komt uitlaten, of werk (deels) vanuit huis in de beginperiode. Benchtraining kan hier goed van pas komen – leer de pup dat de bench een fijne, veilige plek is met bijvoorbeeld een kluif erin, zodat hij een dutje kan doen als jij even weg bent.
Plan je dag zo dat er voldoende speel-, oefen- en uitlaatmomenten zijn vóór en na je werk. Een verveling en eenzaamheid zijn funest: een jonge Stafford die zich alleen gelaten voelt kan gaan blaffen, slopen of slecht gedrag aanleren. Mocht een puppy in je huidige levensstijl lastig zijn, kun je ook overwegen een iets oudere Stafford (bijv. herplaatser) te nemen die al wat basisvaardigheden kent en alleen blijven gewend is. In alle gevallen geldt: besteed ruim tijd aan de opvoeding in het eerste jaar. Dat betaalt zich later dubbel en dwars uit. Een goed opgevoede Staffordshire Bull Terrier is een fantastische metgezel, maar zonder opvoeding kan zijn koppige en sterke aard voor problemen zorgen. Wees dus die verantwoordelijke, toegewijde begeleider die dit ras nodig heeft.
Wil je een vliegende start maken met de opvoeding van je Staffie? Onze puppyboeken en online puppycursus zijn speciaal ontwikkeld voor eigenaren van energieke en eigenzinnige pups zoals de Staffordshire Bull Terrier. Boordevol praktische tips, duidelijke uitleg en effectieve oefeningen – precies wat je nodig hebt om van jouw pup een fijne huisgenoot te maken. Een kleine investering nu betekent jarenlang plezier, rust en een sterke band met je trouwe maatje.
Over het algemeen is de Staffordshire Bull Terrier een krachtig en gezond ras met een gemiddelde levensverwachting van rond de 12 tot 14 jaar.
Dankzij verantwoord fokken en het relatief brede genetische bestand zijn er geen extreme raskwalen, maar zoals bij elke hond komen er wel een aantal erfelijke of veelvoorkomende aandoeningen voor. Hieronder bespreken we de belangrijkste gezondheidsaspecten en hoe je als (toekomstig) eigenaar de risico’s kunt verkleinen.
Hoewel de Stafford een middelgrote hond is, kan hij aanleg hebben voor gewrichtsaandoeningen zoals heupdysplasie (HD) en elleboogdysplasie (ED). Hier hebben overigens heel veel hondenrassen last van! Het zijn ontwikkelingsstoornissen waarbij het heup- of ellebooggewricht niet perfect in elkaar past, wat op termijn leidt tot slijtage (artrose). Symptomen kunnen zijn mank lopen, stijfheid na rust of moeite met opstaan.
Verantwoorde fokkers laten hun fokdieren röntgenologisch onderzoeken op HD/ED om alleen honden met gezonde gewrichten in te zetten. Toch is dit geen 100% garantie dat de pup deze gewrichtsaandoeningen niet ontwikkelt. Als eigenaar kun je wel bijdragen door je pup niet te overbelasten in de groei (zie hoofdstuk Fysieke uitdaging), erop te letten dat hij niet te zwaar wordt, en eventueel gewrichtssupplementen in overleg met de dierenarts te geven bij beginnende klachten. Zie ook onze pagina over wandelen met een puppy voor tips.
Mochten zich toch ernstige problemen voordoen, zijn er behandelingen variërend van pijnmanagement tot operaties om de gewrichten te corrigeren. Gelukkig komen zware gevallen niet al te vaak voor bij Staffords, maar alertheid is geboden.
Patella luxatie is het spontaan ontwrichten van de knieschijf, wat regelmatig voorkomt bij kleinere en middelgrote rassen. Ook Staffords kunnen hier last van krijgen.
Je merkt het soms aan een “hupsende” gang of even kort mank lopen waarbij de hond zijn pootje optrekt (de knieschijf schiet dan weer terug in de groef). In lichte gevallen is patella luxatie vooral vervelend, in zwaardere gevallen kan het slijtage en pijn geven. Fokkers proberen dit te voorkomen door ouderdieren te laten testen (de dierenarts kan de stabiliteit van de knieschijf voelen en beoordelen). Preventief kun je zorgen dat je Staffie gespierde achterhandspieren ontwikkelt – goede spiermassa stabiliseert het kniegewricht. Blijf ook hier opletten op plotselinge mankheid en raadpleeg een dierenarts als dat zich voordoet; soms is een operatie nodig bij ernstige luxatie.
Staffordshire Bull Terriers kennen een erfelijke vorm van staar (cataract) die al op jonge leeftijd kan optreden, genaamd Juvenile Hereditary Cataract (JHC). Dit is een genetisch bepaalde troebeling van de ooglens die vaak al in het eerste levensjaar zichtbaar wordt.
Pups met deze afwijking kunnen op zeer jonge leeftijd (2-3 jaar) blind worden als beide ogen aangetast raken. Gelukkig is er een DNA-test beschikbaar voor de erfelijke cataract-genmutatie. Verantwoorde fokkers testen hun honden hierop en fokken niet met lijders of combinaties die lijders kunnen geven. Vraag hier dus naar bij de aanschaf van een pup – beide ouders horen “vrij” of drager (in combinatie met een vrije partner) te zijn zodat de pups geen JHC ontwikkelen. In deze gids over het kiezen van een puppy lees je waar je nog meer op moet letten.
Mocht een Stafford toch (op oudere leeftijd) cataract krijgen, dan is dat vaak de ouderdomsstaar die bij veel honden voorkomt en lang niet altijd hinderlijk is. In ernstige gevallen is staar operatief te verhelpen door de troebele lens te vervangen, maar dat is een specialistische ingreep. Door te fokken met geteste ouderdieren is de erfelijke variant gelukkig nagenoeg uit te sluiten.
Een ingewikkeld klinkende naam voor een zeldzame erfelijke stofwisselingsziekte die specifiek bij de Staffordshire Bull Terrier voorkomt. L-2-HGA is een aangeboren stofwisselingsstoornis waarbij een bepaald afvalproduct (L-2-hydroxyglutarinezuur) zich opstapelt in het lichaam, vooral in de hersenen. Dit leidt op jonge leeftijd tot neurologische symptomen: o.a. epileptische aanvallen, een wankele dronkemansgang, spiertrillingen, stijfheid en gedragsveranderingen. Meestal openbaart dit zich tussen 6 maanden en 4 jaar oud. Helaas is er geen genezing voor L-2-HGA – de aandoening is progressief en uiteindelijk ernstig invaliderend. Gelukkig is ook voor L-2-HGA een DNA-test beschikbaar, en de meeste rasverenigingen verplichten fokkers om alleen te fokken met honden die vrij zijn of drager (niet twee dragers met elkaar). Hierdoor is de kans om een pup met L-2-HGA te krijgen zeer klein mits je bij een erkende fokker koopt. Vraag altijd naar de L-2-HGA testresultaten van de ouderdieren.
Mocht je een Stafford uit onduidelijke bron hebben, is het zinvol hem alsnog te laten testen of bij verdachte symptomen meteen de dierenarts in te schakelen. Preventie via test & fokbeleid is hier echt de sleutel.
Sommige Staffords hebben aanleg voor huidproblemen. Je kunt denken aan atopie (allergie voor omgevingsstoffen als pollen, huisstofmijt), voedselallergieën of een aanleg voor demodex-mijt (jong honden die gevoelig zijn voor jeugdschurft). Symptomen zijn jeuk, krabben, rode huid, oorontstekingen of hotspots – deze kunnen soms ook samenhangen met voedselgevoeligheden. Zie ook ons artikel over puppy diarree en spijsvertering als je darmproblemen vermoedt. Behandeling varieert van dieet aanpassen tot medicatie zoals antihistaminica of speciale shampoos. Dit is geen erfelijke ziekte als zodanig, maar wel iets wat relatief geregeld gezien wordt bij terriërs en bulldogs, dus ook bij deze kruising daarvan. Houd de huidconditie van je hond dus in de gaten en overleg met de dierenarts bij chronische jeuk of huidontstekingen. Vroeg ingrijpen kan voorkomen dat het een langdurig probleem wordt.
Enkele andere gezondheidsaspecten om te noemen: Staffords kunnen een wat verhoogde kans hebben op bepaalde tumoren (met name mastceltumoren in de huid, een soort huidkanker die bij alle honden voorkomt maar wat vaker bij korthaar rassen). Let op knobbeltjes of bultjes en laat die bij twijfel checken – vaak zijn mastceltumoren goed te behandelen als ze tijdig verwijderd worden. Ook ACL/CCL ruptuur (kniebandletsel) komt door hun gespierde bouw en explosieve kracht soms voor, meestal als gevolg van een wilde beweging of sport; het uit zich in acuut mank worden van een achterpoot. Verder kan de Staffordshire Bull Terrier net als veel honden op latere leeftijd last krijgen van hartproblemen (bijvoorbeeld hartruis door klepproblemen) of arthrose.
Een gelukkig vrij zeldzame aandoening bij Staffords is Degeneratieve Myelopathie (DM), een progressieve ruggenmergziekte die bij enkele rassen voorkomt (vergelijkbaar met ALS bij mensen)
Er bestaat een DNA-test voor DM, maar deze is bij Staffords niet standaard vereist zoals bij sommige herderrassen. De ziekte openbaart zich meestal pas op latere leeftijd (na 8 jaar) met langzaam verlammende achterhand. De meeste Staffords worden echter niet met DM geconfronteerd.
Ten eerste door een pup te kopen bij een goede, geregistreerde fokker die de aanbevolen gezondheidstesten uitvoert. De Raad van Beheer en de rasvereniging SBTCN schrijven voor dat ouderdieren DNA-getest moeten zijn op erfelijke staar (HC) en L-2-HGA. Vraag om inzage in deze testresultaten.
Daarnaast is het mooi als een fokker ook dingen laat onderzoeken als heupen, ellebogen en ogen (ECVO-oogonderzoek), al is dat (nog) niet verplicht voor dit ras. Een verantwoord gefokte Stafford-pup heeft de best mogelijke start.
Verder kun je zelf veel doen:
Tot slot is het slim om na te denken over een hondenverzekering of een potje te reserveren voor medische kosten. Staffords zijn over het algemeen gezond, maar áls er iets gebeurt (een gebroken poot door een enthousiast sprintje, of een dure operatie voor bijvoorbeeld een gescheurde kruisband) kan een verzekering financiële zorgen wegnemen. Kijk naar de voor- en nadelen van een hondenverzekering – we hebben een overzicht gemaakt van verschillende aanbieders van hondenverzekeringen, inclusief reviews van o.a. PetSecur en OHRA. De premies variëren en sommige verzekeraars dekken erfelijke aandoeningen wel/niet. In hoofdstuk Aanschaf en kosten gaan we hier verder op in.
De Staffordshire Bull Terrier is een stevig en gezond ras mits afkomstig uit verantwoorde fok. Let op de paar specifieke erfelijke punten (ogen en L-2-HGA vooral) en verzorg je hond goed, dan kan hij doceer een lang, vitaal leven tegemoet gaan. Vele Staffords worden 12 jaar of ouder in uitstekende gezondheid. Door alert te zijn maar ook niet overdreven ongerust – elk ras heeft iets – kun je optimaal genieten van je fitte, vrolijke kameraad.
Denk je eraan een Staffordshire Bull Terrier in je leven te verwelkomen? Bereid je dan goed voor, want de aanschaf van een pup (of herplaatser) brengt verantwoordelijkheid én kosten met zich mee.
Allereerst is het vinden van een betrouwbare fokker cruciaal bij dit ras. Staffordshire Bull Terriers zijn populair, wat helaas betekent dat ook malafide fokkers of broodfokkers op de kar springen. Koop niet impulsief via Marktplaats of andere advertenties zonder grondige check – zie ook onze pagina over honden kopen via Marktplaats voor tips en waarschuwingen.
Pups die “zonder stamboom” als Stafford worden aangeboden, kunnen zogenaamde look-alikes zijn – pups die op Staffords lijken maar waarvan de afkomst onduidelijk is. Het gevaar hierbij is niet alleen dat het misschien geen rasechte Staffords zijn, maar vooral dat er vaak niet is gelet op gezondheid en socialisatie. Zulke pups kunnen later gedrags- en gezondheidsproblemen geven.
Ga liever voor zekerheid: zoek een fokker die aangesloten is bij de rasvereniging (SBTCN) of geregistreerd is bij de Raad van Beheer. Via de rasvereniging kun je doorgaans een puppylijst krijgen van beschikbare of geplande nestjes.
Ook op de website van de Raad van Beheer (Houden van Honden) staan per ras de erkende fokkers genoemd. Een bezoek aan een goede fokker voelt doorgaans prettig: je krijgt alle tijd om de moederhond en pups te zien, mag vragen stellen en de fokker stelt jou ook vragen (een serieuze fokker wil zeker weten dat zijn pup goed terechtkomt). De pups groeien op in huiselijke kring, zijn gezond en schoon, en krijgen een stamboom, gezondheidsverklaring en meestal een puppy-pakket mee.
Vraag altijd naar de gezondheidsuitslagen van de ouderdieren (zie vorige hoofdstuk: minimaal die DNA-tests op HC en L2-HGA).
Een verantwoordelijke fokker zal open zijn over eventuele erfelijke aandoeningen in de lijn en kan je het fokdoel uitleggen (bijv. waarom deze reu en teef zijn gecombineerd qua karakter en bouw). Let op het gedrag van de moederhond: een Stafford moet vriendelijk en niet agressief naar bezoekers zijn – een teef die haar pups beschermt is normaal, maar ze zou niet onhandelbaar fel moeten zijn. Check of de pups ontwormd en gevaccineerd zijn volgens schema.
Een stamboom op zich is geen garantie voor kwaliteit, maar wel een basisvoorwaarde om zeker te weten dat je een raszuivere Stafford krijgt uit bekende lijnen. Bovendien valt een pup zonder stamboom juridisch gezien als “look-alike” onder mogelijk risicohondenbeleid – al is dat in Nederland momenteel niet heel actueel, het is toch iets om mee te nemen (in sommige landen/regio’s zijn ongeregistreerde bull-type honden onderhevig aan beperkingen).
Een Staffordshire Bull Terrier pup van een erkende fokker kost doorgaans tussen de €1000 en €1250 in Nederland, afhankelijk van showlijn/werklijn, kampioenschapsouders, vraag en aanbod etc.
Deze prijs is inclusief stamboom, eerste inentingen, chipregistratie en meestal een koopcontract met eventuele garantie op erfelijke gebreken (voor een bepaalde periode). Laat je niet verleiden door “goedkope” pups van €500 – daar zit vaak een addertje onder het gras (broodfok of pups uit het buitenland zonder papieren).
Naast de aanschafprijs moet je rekening houden met uitzetkosten: denk aan hondenspullen zoals een bench, voer- en waterbakken, een comfortabel mand of kussen, tuig en riem, speeltjes, verzorgingsspullen (borstel, nagelknipper) etc. Deze eerste uitrusting kan ook enkele honderden euro’s kosten, zeker als je kwaliteitsspullen koopt die lang meegaan.
Bekijk onze handige checklist met spullen die je nodig hebt voor een puppy – zo weet je zeker dat je niets vergeet bij de start.
Uit ons onderzoek blijkt dat hondenbezitters jaarlijks tussen de €510 per jaar (€43 per maand) en €5.260 per jaar (€438 per maand) aan hun viervoeter besteden. Hoeveel je precies kwijt bent, hangt sterk af van je keuzes en de behoeften van je hond. Denk bijvoorbeeld aan het volgen van puppycursussen, het inschakelen van een trimsalon, de keuze tussen luxe of budget hondenvoer, de frequentie van dierenartsbezoeken, aanvullende trainingen, het gebruik van een uitlaatservice, het afsluiten van een verzekering of het onderbrengen van je hond in een pension.
Een belangrijke kostenpost kán dierenartszorg zijn, vooral onverwachte operaties of behandelingen bij ziekte. Een gebroken poot oplopen tijdens het spelen kan zo €1000+ kosten om te zetten, een knie-operatie of tumorverwijdering net zo.
Je kunt overwegen een hondenverzekering af te sluiten. Veel verzekeraars bieden pakketten rond €20-€40 per maand voor middelgrote honden. Dit dekt doorgaans ongevallen en ziekte tot een bepaald bedrag per jaar (bijv. €3000), minus een eigen risico.
De voordelen van verzekeren zijn dat je bij hoge kosten niet hoeft te twijfelen over behandelen om financiële redenen – het geeft een stukje gemoedsrust. Nadelen kunnen zijn dat niet alles gedekt wordt (preventieve zorg vaak niet, soms uitsluitingen voor erfelijke problemen of bepaalde rassen) en dat je over de jaren wellicht meer premie betaalt dan je eruit haalt.
Rekenvoorbeeld: €30 per maand is €360 per jaar; in 10 jaar €3600 premie. Als je hond nooit iets ernstigs krijgt, heb je dat niet “nodig” gehad. Sommige mensen kiezen daarom om elke maand zelf een bedrag apart te zetten op een spaarrekening voor eventuele dierenartskosten. Dat vergt discipline, maar zo heb je een buffer.
Voor een ras als de Stafford – gemiddeld gezond en fit – zou je kunnen overwegen het zelf te sparen. Echter, mocht je pech hebben (een dure botoperatie én later nog wat), dan ben je blij met een verzekering. Vergelijk polissen goed en lees onze reviews van hondenverzekeringen om een weloverwogen keuze te maken.
Misschien overweeg je een herplaatser of adoptie. Er zijn in Nederland incidenteel Staffordshire Bull Terriers die via de rasvereniging of stichtingen herplaatst worden (bijvoorbeeld een hondje dat niet meer bij de eigenaar kan blijven wegens omstandigheden). De rasvereniging SBTCN heeft soms herplaatsers of kan doorverwijzen – ook op onze pagina over het kopen van een puppy vind je nuttige informatie. Ook asiels hebben wel eens een Staffie of Staff-lookalike zitten die een gouden mand zoekt.
Let bij adoptie goed op gedragstest en achtergrond; een volwassen Stafford met een onbekend verleden kan een uitdaging zijn, vooral als je weinig ervaring hebt. Maar het kan ook een heel dankbare keuze zijn.
De kosten voor adoptie zijn doorgaans lager (een adoptiebijdrage van ~€150-€300). Echter, houd er rekening mee dat je misschien extra moet investeren in training of gedragstherapie als de hond issues heeft.
Lees boeken, praat met Stafford-eigenaren, bezoek misschien eens een clubdag van de rasvereniging om tientallen Staffords in actie te zien. Zo krijg je een realistisch beeld of dit ras echt bij je past.
Een vraag die je jezelf moet stellen: “Welke hond past bij mij?” – is de Staffordshire Bull Terrier de match voor jouw gezinssituatie, woonomgeving en levensstijl? Bijvoorbeeld, woon je klein en zonder tuin, dan moet je bereid zijn extra vaak te wandelen. Heb je hele jonge kinderen, dan moet je opletten dat een lompe Staffie ze niet per ongeluk omver loopt.
Heb je al een andere hond (vooral een reu), bedenk dan of een tweede, van hetzelfde geslacht, verstandig is. Doe deze afwegingen vóóraf. Mocht je tot de conclusie komen dat een Stafford jouw ideale maatje wordt, dan kun je uitkijken naar een nestje. Je kunt je in de tussentijd alvast voorbereiden met ons puppy-schema of lezen wat je kunt verwachten op de eerste dag en nacht met je puppy.
Soms is er een wachtlijst, aangezien goede fokkers niet voortdurend pups beschikbaar hebben. Dat geduld loont zich echter in een gezond, goed gesocialiseerd nieuw gezinslid.
Zorg dat je dit allemaal kunt bieden vóór je eraan begint. Een Staffordshire Bull Terrier aanschaffen moet een weloverwogen keuze zijn, geen impulsaankoop. Maar ben je goed voorbereid, financieel én qua tijd en kennis, dan krijg je er een geweldige kameraad voor vele jaren voor terug.
In Nederland is er één officiële rasvereniging voor de Staffordshire Bull Terrier: de Staffordshire Bull Terrier Club Nederland (SBTCN).
Deze vereniging, opgericht in 1975, is erkend door de Raad van Beheer (de overkoepelende kynologenclub in NL) als de vertegenwoordiger van het ras. Lid worden van de rasvereniging kan voor iedere Stafford-liefhebber en heeft verschillende voordelen.
De SBTCN zet zich in voor instandhouding en verbetering van het ras, en voor het bevorderen van de gezondheid en het welzijn van alle Staffords in Nederland
Concreet betekent dit dat ze voorlichting geven aan eigenaren en fokkers, richtlijnen opstellen voor verantwoord fokken (zoals verplichte gezondheidsonderzoeken), en activiteiten organiseren waar liefhebbers elkaar ontmoeten. Zo heeft de SBTCN een eigen verenigingsfokreglement waarin aanvullende eisen staan voor fokkers bovenop de minimale Raad van Beheer regels. We noemden al de verplichte DNA-tests op HC en L2HGA die vanuit de rasvereniging gelden – zie ook onze uitleg over het belang van gezondheid en socialisatie bij pups.. Ook ziet de vereniging toe op het fokbeleid door een fokkersoverzicht bij te houden van fokkers die zich aan de regels committeren.
Voor (aspirant-)eigenaren is de rasvereniging vooral een bron van kennis en gezelligheid. Ze geven drie keer per jaar het clubblad “De Stafford” uit aan hun leden, boordevol artikelen over verzorging, training, gezondheid en ledenverhalen – vergelijkbaar met onze eigen tips over bijvoorbeeld puppy opvoeden en clickertraining. Daarnaast organiseert de SBTCN diverse evenementen, zoals: clubmatches (officiële clubtentoonstellingen waar je jouw Staff kunt showen in een gemoedelijke sfeer), jonge honden dagen (waar nestgenoten terugkomen en je de ontwikkeling van verschillende pups kunt volgen), en soms lezingen of workshops over rasgerelateerde onderwerpen. Een populaire activiteit is de jaarlijkse Stafford Ren- of Speldag, waar honden lekker kunnen rennen op een renbaan of meedoen aan spelletjes – leuk voor hond én baas. Deze bijeenkomsten bieden de mogelijkheid om ervaringen uit te wisselen met andere Stafford-eigenaren en om te genieten van elkaars honden. Vaak zie je tientallen kwispelende Staffords bij elkaar, een prachtig gezicht voor liefhebbers!
Naast de SBTCN zijn er in het buitenland nog zusterverenigingen (bijv. in Engeland de Staffordshire Bull Terrier Club en in de USA de Staffordshire Bull Terrier Club of America), maar in Nederland is de SBTCN de enige door de FCI/Raad van Beheer erkende club voor dit ras.
Hun website (sbtcn.nl) biedt veel informatie, waaronder een puppy-informatiepunt en contactgegevens van het bestuur. Ze werken ook samen met de Raad van Beheer aan het opstellen van foknormen en voorlichting op landelijke evenementen.
Waarom lid worden van de rasvereniging? Ten eerste steun je daarmee het ras en de activiteiten die gericht zijn op gezondheid en welzijn. Bovendien krijg je als lid vaak korting op deelname aan evenementen en ontvang je het clubblad. Je blijft op de hoogte van nieuws, bijvoorbeeld wijzigingen in wetgeving of gezondheidsontwikkelingen (de SBTCN communiceert bijvoorbeeld als er nieuwe testen of problemen bekend worden). Ook kun je via de vereniging in contact komen met ervaren fokkers en eigenaren die je kunnen adviseren bij vragen. Veel mensen worden lid zodra ze een Stafford-pup hebben aangeschaft, om zo betrokken te raken bij de “community” rondom dit ras. Het lidmaatschap kost meestal een paar tientjes per jaar – een kleine investering voor veel waarde terug.
De rasvereniging heeft ook een herplaatsingsdienst waarbij ze bemiddelen voor Staffords die een nieuw thuis zoeken – zie ook onze pagina over het kopen van een puppy. Mocht je ooit in de situatie komen dat je je hond moet herplaatsen, dan kun je via hen wellicht een geschikte nieuwe eigenaar vinden (dit gaat uiteraard met zorgvuldige screening).
Tot slot behartigt de SBTCN de belangen van het ras richting instanties. Bijvoorbeeld als er maatschappelijke discussie is over hoog-risico honden, kan de rasvereniging feiten en cijfers aandragen om onterechte beeldvorming over Staffords te corrigeren. Ze benadrukken het verantwoord houderschap van de eigenaren (waar ze actief campagnes voor voeren) en zetten zich in dat dit ras niet over één kam geschoren wordt met slecht gefokte vechthonden – net zoals wij in ons artikel over hondenfokkers en waar je op moet letten. In zo’n geval is het fijn dat er een georganiseerde club is die de stem van Stafford-eigenaren laat horen.
Kortom, de rasvereniging is er voor en door liefhebbers. Of je nu puur recreatief geniet van je Staffie of actief wilt showen of fokken, het is zinvol om aansluiting te zoeken. Via SBTCN-lidmaatschap krijg je toegang tot een schat aan kennis en evenementen waar de gedeelde liefde voor de Staffordshire Bull Terrier centraal staat. Meer info kun je vinden op hun website of via de Houden van Honden site van de Raad van Beheer waar ook contactgegevens vermeld staan. Een Stafford is een bijzondere hond – en het is extra leuk om onderdeel te zijn van de gemeenschap die dit ras omarmt.
Het fokken van Staffordshire Bull Terriers is iets dat met grote verantwoordelijkheid gepaard gaat. Vanwege de populariteit van dit ras is het extra belangrijk dat fokkers zich houden aan ethische richtlijnen en de gezondheid van het ras vooropstellen. In Nederland gelden zowel de algemene regels van de Raad van Beheer (RvB) als de specifieke regels van de rasvereniging (SBTCN) voor het fokken met een Stafford.
Een reu mag pas gedekt hebben en een teef mag pas gedekt worden vanaf de minimum leeftijd die de Raad van Beheer stelt (voor terriërs doorgaans minimaal 16 tot 18 maanden oud voor teven, voor reuen meestal 12 maanden). In de praktijk wachten veel goede fokkers tot een teef iets ouder is (rond 2 jaar) en emotioneel volwassen voordat ze haar eerste nest laten krijgen. Er is ook een maximum leeftijd: een teef mag volgens de RvB niet gedekt worden na de dag dat ze 8 jaar wordt. Daarnaast mag een teef niet te vaak achter elkaar gedekt worden – er moet minimaal 1 tot 1,5 jaar zitten tussen twee nesten, zodat ze kan herstellen. De Raad van Beheer staat maximaal 5 nesten in het leven van een teef toe. Dit zijn wettelijke regels die voor alle rashonden gelden. Ook mag er geen nauwe inteelt plaatsvinden: combinaties als moeder-zoon, vader-dochter of broer-zus zijn verboden. Verder moet elke pup die met stamboom gefokt wordt, gechipt en geregistreerd worden en een uniek nestnummer krijgen van de RvB.
De SBTCN heeft een verenigingsfokreglement (VFR) opgesteld waarin aanvullende eisen staan toegespitst op de Stafford. Zoals eerder genoemd, eist de rasvereniging dat beide ouderdieren DNA-getest zijn op Hereditary Cataract (HC) en L-2 HGA en dat de combinatie zodanig is dat pups deze aandoeningen niet kunnen krijgen.
Concreet: tenminste één van de twee ouders moet vrij zijn van het HC-gen en één van de twee vrij van L2-HGA-gen, zodat er nooit twee lijder-genen samenkomen in een pup (idealiter zijn beide ouders overal vrij of drager-vrij combinaties). Deze uitslagen moeten ingediend worden alvorens een nest als “fokreglement conform” wordt erkend. Ook adviseert/vereist de SBTCN waarschijnlijk een recente ECVO-oogtest van de ouderdieren (jaarlijks oogonderzoek door een specialist op dingen als cataract, distichiasis, e.d.) – veel rasverenigingen stellen dat als verplichting, al kunnen die details variëren. Daarnaast zal er in het VFR iets staan over gedrag: de ouderdieren moeten een stabiel en sociaal karakter hebben. Bijvoorbeeld mag een hond die onbeheersbaar agressief is niet ingezet worden voor fok; soms moeten honden een basistest doorstaan (maar bij Staffords is dit niet standaard, bij sommige rassen wel).
Fokkers die lid zijn van SBTCN tekenen ervoor zich aan dit VFR te houden. Dit betekent ook dat men verplichte formulieren invult, dekreu-eigenaren een bepaalde administratie bijhouden en dat nesten gemeld worden. De rasvereniging kan zo meekijken en adviseren als dat nodig is. Ook publiceert SBTCN waarschijnlijk dekkingen en geboortes in hun clubblad zodat er transparantie is over wie met welke hond fokt.
Verantwoord fokken gaat verder dan regels alleen. Een goede Stafford-fokker selecteert ouderdieren niet alleen op gezondheid maar ook op temperament en exterieur (uiterlijk in lijn met de rasstandaard). Vaak worden fokdieren voorafgaand aan de fokloopbaan geshowd of beoordeeld door onafhankelijke keurmeesters om te toetsen of ze echt typische Staffords zijn qua bouw en gangwerk. Ook wordt er gelet op voldoende genetische spreiding – dus niet steeds dezelfde populaire reu met alle teven laten dekken, maar diversiteit behouden. In dat kader is er ook de term COI (inteeltcoëfficiënt) die men laag probeert te houden: fokkers vermijden te nauwe verwantschappen in de stamboom van de pups om erfelijke problemen te minimaliseren.
Voor jou als eigenaar betekent dit: als je ooit met je Stafford zou willen fokken, verdiep je dan grondig in deze regels en vraag begeleiding van ervaren fokkers. Het fokken van een nestje is niet iets om licht over te denken. Waarom? Omdat je als fokker de verantwoordelijkheid draagt voor het leven en welzijn van de pups die je op de wereld zet, en voor het teefje. Je moet bereid zijn eventuele hoge kosten te dragen (denk aan keizersnede als het misgaat bij de bevalling, of dierenartszorg voor een ziek pupje) en de nodige kennis hebben van bevallingen, puppyzorg en socialisatie van pups. Bij Staffords komt een nest vaak rond de 5-6 pups (soms meer), dus het is een fikse klus om die 8 weken lang groot te brengen tot zelfstandige blije pupjes.
Gezondheidstesten voor de fok omvatten dus de genoemde DNA-testen en eventuele foto’s van heupen/ellebogen. Sommige fokkers laten ook een Patella luxatie onderzoek doen (knietjes voelen) en een harttest (luisteren of echo) om zeker te zijn dat de ouderdieren niets mankeren. Hoe meer inzicht, hoe beter. Als pupkoper kun je dit soort dingen navragen en papieren inzien. Een fokker die alles netjes heeft gedaan, zal trots de uitslagen tonen.
Daarnaast is een stukje wettelijke regelgeving van toepassing: in Nederland is er sinds 2021 een zogenaamde fokkersverklaring en strengere regels om fokken op extreme uiterlijke kenmerken tegen te gaan. Bekijk ook onze pagina over hondenfokkers en waar je op moet letten als je zelf wilt beginnen met fokken of een pup zoekt bij een betrouwbare bron.
Voor Staffords is dat niet zo’n punt (ze hebben geen extreem korte snuit of iets dergelijks), maar bijvoorbeeld mag een hond met te korte snuit niet gefokt worden. De Stafford heeft een relatief korte maar niet platte snuit, dus doorgaans geen probleem. Wel moet elke fokker nu een Verklaring van bekendheid met de regels ondertekenen bij elk nest dat hij registreert – dit geldt ook voor gelegenheidsfokkers.
Verantwoord fokken betekent ook dat je nadenkt over de toekomst van de pups. Een goede fokker screent zijn puppykopers en neemt in het contract wellicht op dat de pup terug kan/moet komen als het misgaat, zodat de hond niet in het asiel belandt. Dit toont de betrokkenheid bij het hele leven van de hond. Als koper zul je merken dat serieuze fokkers best wat vragen stellen (zoals: hoeveel uur per dag ben je weg, heb je ervaring, wat zoek je in de hond, etc.). Dit is positief, want het laat zien dat ze om hun pups geven. Laat je niet afschrikken, maar waardeer het.
Omdat de Staffordshire Bull Terrier wereldwijd populair is, wordt er veel internationaal gefokt. Soms halen fokkers nieuw bloed uit bijvoorbeeld Engeland, Scandinavië of Oost-Europa om de genenpool divers te houden. Dit is prima mits via de juiste kanalen. Pas op met zelf importeren via internet van een “goedkope Stafford” – naast de eerdergenoemde broodfok risico’s, is er ook illegale import van pups. lees ook onze waarschuwing over honden via Marktplaats of het buitenland.
Pups van 6 weken die met vervalste papieren het land in komen, bijvoorbeeld. Die missen vaak essentiële socialisatie en gezondheidszorg. Koop dus bij voorkeur lokaal of via bekende fokkersnetwerken. Overigens zijn de Engelse lijnen van Staffords soms iets anders in type (meer bully of juist slanker), maar allemaal vallen ze binnen dezelfde rasstandaard.
Hoewel dit eigenlijk over het tegengaan van voortplanting gaat in plaats van fokken, is het voor de gemiddelde eigenaar relevant. Als je niet van plan bent te fokken met je Stafford, kun je overwegen je hond te laten helpen – lees meer over castratie bij honden of sterilisatie van teven. Dit kan bepaalde gezondheidsvoordelen hebben, zoals het voorkomen van baarmoederontsteking of teelbalkanker, en gedragsmatig kan het bij reuen onrust door teven in de buurt verminderen. Echter, castratie kan ook nadelen hebben (neiging tot gewichtstoename, vachtverandering, mogelijke invloed op gedrag zoals angst). Bespreek dit met je dierenarts op het geschikte moment (meestal niet voor de hond uitgegroeid is). Voor teven geldt vaak: sterilisatie na de eerste loopsheid of na ongeveer 1 jaar oud. Sommige eigenaren van teven kiezen ervoor om hun Stafford een keer een nestje te laten krijgen “voor de ervaring”, maar bedenk dat dit medisch niet nodig is en veel verantwoordelijkheid meebrengt. Tenzij je heel graag pupjes wilt en bereid bent alles te doen volgens de regels, is sterilisatie een betere optie om ongewenste nestjes te voorkomen. In elk geval: voortplanting bij dit ras moet doordacht en volgens de regels gebeuren. Door ons allemaal daaraan te houden, zorgen we ervoor dat de Staffordshire Bull Terrier een gezond ras blijft en toekomstige generaties net zoveel plezier van hun Staffie kunnen hebben als wij.
De energieke en gespierde Staffordshire Bull Terrier leent zich voor verschillende hondensporten en showactiviteiten. Hoewel oorspronkelijk misschien niet gefokt met een specifiek moderne sport in gedachten, zie je dat veel Staffords en hun baasjes enorm veel plezier beleven aan gezamenlijke activiteiten op sport- en showgebied. We bespreken hier een aantal mogelijkheden en geven tips voor wie met zijn Stafford de sport- of showring wil betreden.
Zoals eerder genoemd bij Fysieke uitdaging zijn Staffords multi-inzetbaar. Enkele populaire sporten voor dit ras:
Dit is een parcours met hindernissen zoals sprongen, tunnels, slalom en wipwap waar de hond vlot doorheen moet lopen onder begeleiding van de handler. Staffords, met hun wendbaarheid en snelheid, kunnen het verrassend goed doen in agility. Hun compacte bouw laat hen snel draaien en springen. Belangrijk is wel een goede gehoorzaamheid en focus, want de hond rent los naast je en moet de obstakels in de juiste volgorde nemen. Begin bij een hondenschool met een beginnerscursus agility of volg een puppycursus gericht op gehoorzaamheid en samenwerking.
Zorg dat je Stafford minstens 1 jaar (liever 1,5 jaar) oud is voordat je met agility begint, zodat de gewrichten voldoende ontwikkeld zijn voor het springwerk. Veel Staffies vinden agility geweldig omdat ze hun energie kwijt kunnen en quality time met de baas hebben. Zelfs als je geen wedstrijden loopt, is training op recreatief niveau al erg leuk.
Dit is een estafettewedstrijd waarbij honden over 4 lage hordejes springen, een mechanisme met een tennisbal activeren en met de bal terugrennen over de horden. Het is snel en opwindend. Staffords, met hun baldrive en snelheid, kunnen prima flyballers zijn. Ze moeten wel flink kunnen springen en een goede aport hebben (bal in bek terugbrengen). Teamsport element is leuk: je vormt een team van 4 honden. Let op dat sommige Staffords te opgewonden raken met andere honden naast zich racen – in zo’n geval kan clickertraining helpen om focus te behouden tijdens de training.
Vanwege hun kracht zie je soms Stafford-eigenaren die meedoen aan weight pulling wedstrijden, waar de hond een karretje met gewicht trekt over een korte afstand. Dit moet altijd uiterst voorzichtig opgebouwd worden en mag alleen met gespecialiseerde uitrusting (een trek-harnas) om blessures te voorkomen. Het is een niche-sport en niet voor iedereen weggelegd, maar goed getrainde Staffords kunnen verbazingwekkende gewichten verplaatsen (hun motivatie moet dan bijv. een baasje of iets leuks aan het eind van de baan zijn). Als je hierin geïnteresseerd bent, zoek een club of instructeur die hier ervaring mee heeft – ga niet zelf experimenteren.
Dit zijn sporten waarbij de hond jou voorttrekt tijdens het hardlopen (canicross) of fietsen (bikejoring). Staffords zijn hier geschikt voor mits ze een beetje uithoudingsvermogen hebben opgebouwd. Ze rennen graag, maar onthoud dat het geen windhond is – bij erg lange afstanden kunnen ze vermoeid raken of oververhit. Begin met korte stukken en bouw op. Gebruik een goed trekkersharnas en elastische lijn om schokken te dempen. Veel Staffies zijn in hun element als ze samen met de baas mogen “werken” en rennen. Let op bij bikejoring: dit vereist discipline dat de hond op commando’s luistert (links, rechts, langzaam) om ongelukken te voorkomen.
Hoopers is een laagdrempelige sport vergelijkbaar met agility maar dan zonder springen – de hond loopt door hoopers (hoepelvormige poortjes) en om tonnen. Dit kan ook leuk zijn voor Staffords, vooral voor degenen die wat zwaarder of ouder zijn en niet te veel mogen springen. Obedience (gehoorzaamheid op wedstrijdniveau) is minder populair bij dit ras omdat het veel precisie en langdurige focus vereist (Staffies kunnen snel verveeld raken bij eindeloos voet lopen), maar er zijn zeker Staffords die succesvolle GG (Gedrag & Gehoorzaamheid) examens hebben afgelegd. Rally-O (Rally Obedience) zou ook een leuk alternatief kunnen zijn – dat is iets speelser dan klassieke obedience.
Met hun goede neus kunnen Staffords ook speurwerk doen. Je zou kunnen meedoen aan mantrailing (het spoor van een persoon volgen) of detectiewerk (zoek een specifieke geur, bv. thee of wierook, in een ruimte). Dit is fysiek minder zwaar maar mentaal erg uitdagend en moe makend. Voor honden die niet met alle soortgenoten kunnen spelen, is detectiewerk of speuren een ideale mentale uitdaging die ook stressverlagend werkt.
Bij het beoefenen van sport met je Stafford is het altijd belangrijk om rekening te houden met de fysieke grenzen: zorg voor een warming-up (even loslopen, lichte draf) en cooling-down om spierblessures te voorkomen. Let op tekenen van oververhitting, zeker bij intensieve sporten. En forceer niets – bouw conditie en vaardigheden geleidelijk op. Competitief gezien kunnen Staffords misschien niet altijd winnen van Border Collies in agility of van Malinois in obedience, maar dat mag de pret niet drukken. Het gaat om het samen plezier hebben en de band versterken. Bovendien zie je op landelijke wedstrijden steeds vaker Staffords opduiken, en ze hebben al de harten van menig toeschouwer gestolen met hun enthousiaste werklust en kwispelende staart.
Voor wie trots is op het uiterlijk van zijn Stafford en zich wil meten aan de rasstandaard, zijn er hondenshows. Een Staffordshire Bull Terrier showen houdt in dat de hond in de ring wordt gepresenteerd aan een keurmeester samen met andere Staffords. De keurmeester beoordeelt of jouw hond dicht bij het ideaalplaatje van de rasstandaard komt. Aspecten als bouw, gangwerk, hoofd, expressie, vacht en presentatie tellen mee. Staffords worden op shows meestal in FCI groep 3 (Terriërs) gekeurd, in hun eigen rasrubriek. Je hebt klassen op leeftijd (jeugdklasse, open klasse, kampioensklasse etc.).
Tips voor showen:
Hondenshows kunnen leuk zijn als je het ziet als een dagje uit met je hond en om andere Stafford-liefhebbers te treffen. Soms ontmoet je familie van je hond of zie je diverse types Staffords bij elkaar. Of je wint of niet is deels hoe goed je hond in de smaak valt en wat de concurrentie is. Neem het sportief; de ene dag wint jouw hond zijn klasse, een volgende keer wellicht niet. Het keurverslagje dat je krijgt is altijd interessant – daar staat in wat de keurmeester goed vond aan je hond en wat minder. Dat kan waardevol zijn als je van plan bent te fokken (je weet dan welke punten te verbeteren via de partnerkeuze bijvoorbeeld).
De rasvereniging organiseert ook jaarlijks een kampioenschapsclubmatch (KCM) – dit is een show alleen voor Staffords, onder een (vaak internationale) rasspecialist-keurmeester, waar de clubprijzen als “Clubwinnaar” te behalen zijn. Dit is voor de échte die-hard liefhebbers een hoogtepunt, maar ook voor beginners leuk om te bezoeken of mee te doen omdat het publiek uiteraard allemaal Stafford-mensen zijn. Vaak is de sfeer gemoedelijker dan op grote all-breed shows.
Buiten sport en show zijn er nog meer dingen die je met je Staff kunt ondernemen. Denk aan een wandeling met een groep Staffordeigenaren (de SBTCN organiseert weleens een strandwandeling of boswandeling waarbij tientallen Staffords samenkomen – heel gezellig en indrukwekkend). Of wellicht een workshop dogdance (dansen met je hond) als je iets heel anders wilt proberen – je zult verbaasd staan hoe leuk een Stafford dit kan vinden, ondanks hun stoere imago – net als bij trucjes leren met je hond draait het hier om samenwerking en plezier..
Ook frisbee kan, al is het fysiek veeleisend (hoog springen, in de lucht vangen – pas daarmee op voor blessures, eerst grondwerk) – zeker bij fysiek veeleisende sporten zoals frisbee of bikejoring met je hond is gecontroleerd trekken en gehoorzaamheid essentieel. Sommige Stafford-eigenaren doen mee aan IPG (Internationale Prijsuitvoering Gedrag) examens of de oude IPO (beschermingstraining). Hoewel de Stafford geen herder is, zijn er exemplaren die het pakwerk doen; ze hebben immers moed genoeg. Toch worden ze in de officiële IGP-wereld niet vaak ingezet, maar het is niet uitgesloten. Alleen als je heel ervaren bent en een uitzonderlijk gedreven Stafford hebt, kun je die kant op denken – voor de meeste mensen zijn de eerdergenoemde sporten geschikter.
Belangrijk bij al deze activiteiten: hou het veilig en leuk. Staffords geven 200% in alles wat ze doen, of dat nu rennen, spelen of trekken is. Het is aan ons om te zorgen dat ze zichzelf niet voorbij lopen. Goede warming-up/cooling-down, niet te vaak extreme belasting, en altijd positief eindigen. Dan heb je een hond die keer op keer enthousiast is zodra hij weet “we gaan weer wat doen!”. Je zult merken: samen sporten of showen versterkt de band enorm. Je leert je Stafford lezen en hij leert op jou te letten tussen allerlei prikkels. Zelfs als je geen prijzen mee naar huis neemt, heb je toch een winnaar aan de lijn – want de blije snuit van een Stafford die iets samen met zijn baas heeft ondernomen, is goud waard.
Als afsluiting nog een verzameling diverse tips en adviezen voor (toekomstige) eigenaren van een Staffordshire Bull Terrier. Sommige zaken zijn al aangestipt, maar verdienen extra nadruk of passen niet elders specifiek onder een hoofdstukje.
Een Stafford neemt graag een loopje met inconsistentie. Wat vandaag niet mag, mag morgen ook niet. Ben je eenmaal consequent geweest in de opvoeding, verslap dan niet als de hond volwassen is. Blijf de regels handhaven, anders test een slimme Staffie ze snel opnieuw uit. Bijvoorbeeld: als je niet wilt dat hij op de bank mag, zorg dat echt nooit iemand hem op de bank laat. Ze zijn slim genoeg om zwakke momenten te herkennen (“bij opa op schoot mag ik wél”). Consistentie geeft de hond ook rust en duidelijkheid.
Tip: lees onze puppy boeken voor de beste voorbereiding op de komst van je Stafford en schrijf je in voor onze online puppy cursus.
Veel Staffordshire Bull Terriers blijven hun leven lang graag kauwen. Zorg dus altijd voor voldoende legaal sloopmateriaal. Robuuste speeltjes van bijvoorbeeld het merk Kong (sterke rubberen speeltjes) doen het goed – die kunnen gevuld worden met iets lekkers zodat de hond er lang zoet mee is. Lees ook onze kauw- en bijttips voor puppy’s en voorkom sloopgedrag in huis.
Grote runderbotten of gewei-schedes kunnen ook, maar let op tanden (te hard kan slijtage geven). Touwflossen zijn leuk voor trekspel, maar laat ze niet pluizen en opeten. Bied regelmatig afwisseling, en gooi kapot speelgoed weg voor de veiligheid. Door steeds wat interessants aan te bieden, verklein je de kans dat je hond zich vergrijpt aan je meubels of schoenen. Toch iets slopen? Eigen schuld, baasje niet goed opgelet! Een Stafford heeft vaak pas rust in z’n kont als hij even iets tussen de kaken heeft kunnen nemen.
We noemden al gevoeligheid voor hitte en eventueel kou. Tip: leer je Stafford een simpel jasje of truitje dragen voor koude/natte dagen – zeker als hij weinig in beweging is (bv. op training in de regen wachten). Er zijn hippe fleece truien of waterdichte jasjes te koop die bij Staffords passen. Voor de zomer: zorg voor een koelmat of een koelband die hij kan gebruiken bij warm weer, en voorkom dat hij op heet asfalt moet lopen (kussentjes kunnen verbranden).
In de auto is het verstandig je Stafford veilig te vervoeren, bijvoorbeeld in een autobench of met een speciale hondengordel. Ze zijn sterk; een losse Stafford kan bij een ongeluk ernstig gewond raken of andere inzittenden verwonden. Bovendien maakt een bench of gordel de rit rustiger – Staffords willen anders nog weleens rondstuiteren in de auto van enthousiasme (zeker als ze weten dat de bestemming leuk is, zoals het bos of strand). Leer je hond van jongs af aan dat in de auto liggen en kalm blijven de norm is. Mocht je veel met het openbaar vervoer willen doen: oefen ook dit vroeg. Een Stafford in de trein of bus moet gemuilkorfd volgens de regels (het is een kortsnuitige krachtige hond; sommige OV-bedrijven eisen dat uit voorzorg). Wen hem spelenderwijs aan een muzzle zodat het geen strijd is als het moet. Neem altijd poepzakjes en water mee als je op stap gaat – een hijgende Staff in de stad kun je maar beter af en toe wat slokjes geven.
Heb je al een kat of wil je er één naast je Stafford? Leer ze rustig aan elkaar wennen, het liefst als de Stafford nog jong is. Veel Staffords kunnen prima met hun huiskat leven (ze slapen soms zelfs samen), maar zullen wel achter vreemde katten aangaan die door de tuin lopen. Zorg dus dat de kat altijd een vluchtmogelijkheid heeft (hoge krabpaal, hek met doorgang) en voorkom achtervolging in huis. Bij knaagdieren of vogels: houd die uit bereik, terriërs blijven jagers. Een goed gewende Staff zal wellicht niet reageren, maar het instinct zit er diep in.
Hoewel Staffords kindvriendelijk zijn, is het belangrijk dat ook kinderen leren hoe ze goed met een hond omgaan – zie onze kind & hond tips voor veilige interactie.
Leer kinderen bijvoorbeeld om de hond met respect te behandelen: niet op hem rijden als een paard, niet aan oren of staart trekken, zijn rustplek respecteren en hem met rust laten als hij eet of slaapt. Omdat Staffies lomp kunnen zijn, leer ook je hond om niet te gek te doen in aanwezigheid van kleine kids. Soms is het handig de hond te laten liggen als de kinderen door de kamer rennen, of hem even apart te zetten als er heel veel bezoekkinderen zijn – gewoon om ongelukjes te voorkomen. Altijd toezicht is de regel; al is je Staff nog zo lief, je moet het samenspel begeleiden. Het mooie is dat Staffords enorm kunnen genieten van kinderen – ze doen graag mee met spel en verkleedpartijtjes en zijn vaak eindeloos tolerant voor knuffels en kusjes. Maar het blijft een interactie tussen dier en kind die wij als volwassenen in goede banen moeten leiden.
Staffordshire Bull Terriers zijn sterk en soms onstuimig, wat betekent dat je als eigenaar vooruit moet denken om ongelukken te vermijden. Bijvoorbeeld: gebruik in druk verkeer een stevige lijn en tuig – je wilt niet dat hij plotseling iets ziet en de weg op rent. In losloopgebieden: ken je hond. Als hij een hoge prooidrift heeft, let op wild (konijnen/herten) en hou hem aan de lijn als die kans er is, zodat hij niet het bos in schiet. Binnenshuis kan een enthousiast spelletje ook wel eens een vaas of glas doen sneuvelen; stafjes zwaaien hard met hun staart en kunnen springerig zijn. Puppy’s en jonge honden moeten ook leren niet op tafel te springen of dingen te jatten – ruim etenswaren en gevaarlijke spullen dus buiten bereik op totdat je hond door training betrouwbaar is.
Sommige Staffordshire Bull Terriers kunnen flink snurken of grunten tijdens de slaap – dat komt door hun wat korte snuit/keelopbouw, al zijn ze niet zo extreem als bv. Engelse Bulldogs. Wees niet verbaasd over wat gesnurk op zijn tijd. Kwijlen doen de meesten niet veel, behalve als er lekker eten in de buurt is of bij zware inspanning hijgen. Ook grappig: Staffords kunnen een soort rochelgeluid maken dat lijkt of ze stikken, dit is vaak een “omgekeerde nies” (reverse sneeze) – onschuldig en stopt meestal vanzelf. Als eigenaar leer je die dingen herkennen en meestal lach je erom, want een Staff heeft zo zijn eigen geluidjes en uitdrukkingen (sommigen “praten” bijna terug als je tegen ze kletst – een soort roo-roo geluid).
Hoewel de Staffordshire Bull Terrier officieel niet als verboden of risicovol ras is aangemerkt in Nederland, kunnen mensen hem verwarren met pitbullachtigen en negatieve reacties hebben. Wees je bewust van dit imago en wees een ambassadeur voor het ras. Dat betekent: houd je hond onder controle in het openbaar, laat hem geen andere honden molesteren of aan de lijn trekken naar voorbijgangers. Jij weet dat je Staffie een schat is, maar niet iedereen ziet dat zo. Door consequent goed gedrag te tonen (bijv. je hond netjes laten zitten als er iemand langsloopt, of aanlijnen waar nodig) help je het beeld van de Staffordshire Bull Terrier als fijne gezinshond te bevestigen. Ga confrontaties met mensen of honden uit de weg; het is het niet waard dat jouw hond in een kwaad daglicht komt te staan. Veel eigenaren merken dat eenmaal kennismaken vaak vooroordelen wegneemt (“oh wat is hij eigenlijk lief!”), maar tot die tijd zul je soms geduld moeten hebben met onwetende reacties.
Stafford-pups zijn doorgaans geweldig leuke, vrolijke bolletjes energie. Maar vergis je niet: rond 6-9 maanden kunnen ze de puberteit in gaan en dan ineens hun grenzen opzoeken. Je super gehoorzame pupje kan tijdelijk veranderen in een Oost-Indisch dove dondersteen die kijkt “wat gebeurt er als ik níet kom?”. Dit is normaal gedrag – volhouden met training en niet boos worden. Vaak komen ze na die puberteit (rond 1,5 jaar) weer in een rustiger vaarwater en merk je dat alle tijd en moeite die je erin stak daadwerkelijk resultaat heeft: je hebt een opgevoede, allerleukste kameraad.
Blijf jezelf informeren. Ieder dier is anders, en soms loop je tegen een uitdaging aan waarbij je denkt “hoe los ik dit op?”. Er zijn talloze bronnen: ons platform biedt bijvoorbeeld praktische tips over veel puppy- en hondgerelateerde onderwerpen (van benchtraining tot de eerste dag en nacht met je puppy, je vindt bij ons praktische begeleiding voor elke fase.) Schroom niet om advies te vragen op forums of Facebookgroepen van Stafford-eigenaren (let wel op, iedereen heeft meningen – check wat voor jouw hond werkt). En investeer eventueel in professionele training als iets niet lukt. Een Stafford is een sterke hond en bepaalde gedragingen (zoals uitvallen of trekken) wil je liever vroeg verbeteren dan te laat. Leer je hond wandelen aan een slappe lijn met deze praktische trainingstips.
Geef je Staffordshire Bull Terrier volop liefde en gezelschap. Deze honden leven voor hun familie. Ze willen het liefst bij je zijn – op de bank, aan je voeten, mee op pad in de auto, noem maar op. Een Stafford die onderdeel is van het gezin en zich geliefd voelt, zal tot zijn recht komen als een fantastische, blijmoedige kameraad. Het zijn gevoelige honden die niet goed gedijen bij harde behandeling of isolatie. Heb je een drukke dag gehad? Je Stafford zal er zijn om je op te vrolijken met een speeltje in zijn bek of een kop duw onder je hand voor een aai. Die loyaliteit is onvoorwaardelijk. Verdien en respecteer die door ook hem de aandacht te geven die hij nodig heeft.
Geniet van elk moment met je Staffie – van de gekke zoomies (die dolle vijf minuten rondrennen door de tuin) tot de knusse avonden waarbij hij als een warme blok aan je voeten ligt te snurken. Met de juiste zorg, training en liefde zal de Staffordshire Bull Terrier een onvergetelijke toevoeging aan je leven zijn. Veel succes en plezier met dit bijzondere ras!